Byty, które nie podlegają ruchowi, nie posiadają natury, nie są więc bytami naturalnymi. Szczególnym miejscem ujawniania się natury są byty ożywione przez dusze. Dusza bowiem jest zasadą ruchu od wewnątrz. Byt żyjący, rozumiany jako natura, występuje już na stopniu wegetacji u roślin w postaci odżywiania, wzrastania, rozmnażania się; w wyższym stopniu u zwierząt, gdzie dusza zwierzęca jest źródłem procesów poznawczych, i poruszania się przestrzennego. Dusza ludzka natomiast, stanowiąca naturę rozumną, jest źródłem nie tylko poruszeń wegetatywnych i zmysłowych, ale też rozumnych oraz wolitywnych.
Poarystotelejska filozofia starożytna Po śmierci Arystotelesa to właśnie filozofia przyrody (a nie metafizyka czy etyka) stanowiła główny przedmiot zainteresowania jego uczniów. Teofrast objął po Arystotelesie kierownictwo Perypatu. Uznawany jest za ojca botaniki, która wraz z zoologią Arystotelesa stała się podstawą biologii. Następcą Teofrasta był Straton z Lampsaku;