Występuje w od 1:2000 do 1:370 przypadkach.
Etiopatogeneza Zespół HNPCC spowodowany jest mutacją jednego z sześciu genów odpowiedzialnych za naprawę DNA: hMSH2 (human mutS homolog 2) w locus 2p21-22 hMLH1 (human mutL homolog 1) w locus 3p21.3-23 hPMS1 (human postmeiotic segregation 1) w locus 2q31-33 hPMS2 (human postmeiotic segregation 2) w locus 7p22, hMSH6 w locus 2p16 hMSH3 w locus 5q11.2-q13.2.
Najczęściej stwierdza się mutacje genów hMSH2 i hMLH1. Dziedziczenie zespołu jest autosomalne dominujące. W przeważającej części (około 70% przypadków) rak występuje w prawej połowie okrężnicy. Cechuje go niski stopień zróżnicowania, częste występowanie nacieków limfocytarnych w badaniu histopatologicznym, szybki wzrost miejscowy i niewielka tendencja do tworzenia przerzutów odległych. Pomimo niewrażliwości na chemioterapię lepiej rokuje. W zespole Lyncha jest większa proporcja guzów produkujących śluz. Występują też częściej niż w populacji ogólnej symetryczne gruczolaki. W przypadku nowotworów jajnika wywołanych zespołem Lyncha najczęściej dochodzi do zmian nowotworowych w obrębie nabłonka, ale zdarzają się także np.