Obywatele objętych nim społeczności zyskiwali pełnię praw politycznych, jeśli tylko przenieśli się do jednego z miast członków związku. Oprócz tego mieli oni prawo do zawierania małżeństw mieszanych z członkami związku oraz porozumienia w sprawie wymiaru sprawiedliwości w przypadku sporów między obu stronami. Przyjęcie takiego statusu następowało najczęściej pod przymusem. Władze Związku Etolskiego mogły umieszczać w poleis garnizony wojskowe, które ograniczały swobodę miasta. Również poszczególni członkowie związku mogli zawierać osobne porozumienia o isopolitei, nie pociągały one jednak zobowiązań wobec całej federacji.
Przyczyny szybkiego rozwoju terytorialnego związku Greckie poleis szukały ochrony przed hegemonią macedońską (w III wieku niezależność pojedynczej polis była już niemożliwa). Część poleis została zmuszona do wstąpienia do związku siłą (po interwencji militarnej związku lub też pod jej groźbą). Działalność etolskich piratów. Specjalnością rdzennych Etolów było piractwo, brak ustabilizowanej sytuacji w Helladzie sprzyjał działalności piratów, brak było bowiem sił systematycznie walczących z nimi.