Nie są one widoczne na powierzchni, lecz zostały wykryte przez badaczy metodami geofizycznymi.
Bazaltowa Skała to jedyne stanowisko bazaltu w polskiej części pasa skałkowego i stanowi geologiczny unikat.
Historia badań Bazaltowa Skała została odkryta przez Ludwika Horwitza, geologa i badacza Pienińskiego Pasa Skałkowego, w 1925 r., a jej pochodzenie było przedmiotem wieloletniej dyskusji w środowisku naukowym. Panował głównie pogląd, że jest to niewielka intruzja neogeńska, rozcinająca kredowe skały osadowe, a tezę tę częściowo potwierdziły wyniki magnetometrii, którą przeprowadził w 1968 r. Stanisław Małoszewski. Jednym z argumentów świadczących za tą teorią było występowanie analogicznych intruzji andezytów pienińskich, m.in. w pobliżu Jarmuty, choć wokół bazaltu nie obserwowano zmian kontaktowych. Sprzecznych informacji dostarczyła jednak analiza paleomagnetyczna, którą przeprowadzili Krzysztof Birkenmajer i Alan E. M. Nairn.