Ppłk Tadeusz Zieliński odbywał karę więzienia w Warszawie, we Wronkach, Rawiczu i Krakowie. Ze względu na stan zdrowia został w dniu 28 października 1956 zwolniony na miesięczny urlop zdrowotny, a następnie, na mocy amnestii, warunkowo zwolniony. Zamieszkał w Podkowie Leśnej k. Warszawy, gdzie zmarł w dniu 11 stycznia 1992. W jego ostatniej drodze uczestniczyła rodzina, duchowieństwo, podkomendni z całego kraju oraz liczne poczty sztandarowe.
28 stycznia 1992, już po śmierci, Sąd Wojewódzki w Warszawie unieważnił wyrok skazujący Tadeusza Zielińskiego i pozostałe osoby, wydany przez WSR w Warszawie z 3 listopada 1947. Jak orzeczono, przypisane im czyny były związane z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.
Tadeusz Zieliński w 1925 roku ożenił się z Janiną z Gryzińskich, z którą miał córkę Czesławę i syna Adama.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 244. 12 czerwca 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.
Przypisy
Bibliografia