Bezpieczeństwo energetyczne – niezakłócona dostępność źródeł energii po przystępnej cenie. Międzynarodowa Agencja Energetyczna (MAE), która ukuła tę definicję, rozróżnia wymiar krótkoterminowy, dotyczący zdolności systemu energetycznego do reagowania na nagłe zmiany podaży i popytu, oraz wymiar długoterminowy, obejmujący terminowe inwestycje zapewniające dostawy energii zgodne z potrzebami rozwoju gospodarczego i ochrony środowiska. W polskim ustawodawstwie bezpieczeństwo energetyczne zdefiniowano jako stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, przy zachowaniu wymagań ochrony środowiskaUstawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (), art. 3, pkt 16..
Pojęcie to zyskało znaczenie po kryzysie naftowym 1973 roku i od tego czasu ewoluowało od wąskiej kwestii ciągłości dostaw ropy naftowej w kierunku wielowymiarowej kategorii obejmującej m.in. dywersyfikację źródeł, odporność infrastruktury, dostępność cenową i akceptowalność środowiskową.