Pojęcie i wymiary Najczęściej cytowana definicja MAE koncentruje się na dwóch elementach: nieprzerwanej dostępności źródeł energii i ich przystępnej cenie. W literaturze akademickiej zakres pojęcia uległ poszerzeniu. W 2007 roku Asia Pacific Energy Research Centre zaproponowało ujęcie w postaci czterech wymiarów (tzw. 4A): dostępność zasobów (availability), fizyczny dostęp do infrastruktury (accessibility), przystępność cenowa (affordability) i akceptowalność środowiskowa (acceptability). Aleh Cherp i Jessica Jewell w analizie z 2014 roku wykazali, że model 4A nie obejmuje wszystkich istotnych zagrożeń, i zaproponowali trzy uzupełniające się perspektywy badawcze: suwerenności (zagrożenia geopolityczne), odporności (zagrożenia techniczne i przyrodnicze) oraz rezyliencji (zdolność systemów do adaptacji).
Historia koncepcji Kwestia bezpieczeństwa dostaw energii pojawiła się w polityce międzynarodowej na początku XX wieku, gdy I wojna światowa ujawniła strategiczne znaczenie ropy naftowej dla prowadzenia działań zbrojnych.