19 października 1873 przedstawiciele Uniwersytetu Yale, Uniwersytetu Columbia, Uniwersytetu Princeton i Uniwersytetu Rutgersa spotkali się, by opracować jednolity zestaw reguł dla wszystkich uczelni: ustalono skład drużyn na 20 zawodników oraz wymiary boiska na 400 na 250 stóp. Od udziału w konferencji wstrzymał się Uniwersytet Harvarda, gdyż preferował odmianę zbliżoną do rugby, dopuszczającą bieganie z piłką. Od lat 20. do początku lat 90. XIX wieku studenci Kolegium Dartmoutha rozgrywali mecze na pierwotnych zasadach podobnych do futbolowych, znanych pod nazwą Old Division Football, opublikowanych przez uczelnię w 1871.

W 1874 studenci Uniwersytetu Harvarda, grający w grę zwaną Boston game, rozegrali dwa mecze przeciwko studentom kanadyjskiego Uniwersytetu McGilla z Montrealu, grającym w rugby. Pierwszy mecz, w którym zwyciężyli Amerykanie 3:0, rozegrano okrągłą piłką na zasadach Boston game. Drugi mecz, zakończony bezbramkowym remisem, rozegrano owalną piłką na zasadach rugby. Zawodnikom Uniwersytetu Harvarda bardziej przypadł do gustu kanadyjski styl gry: jedenastoosobowe składy, możliwość biegu z piłką bez konieczności bycia ściganym przez każdego przeciwnika, podanie do przodu, atakowanie przeciwnika oraz owalny kształt piłki.