Marcin pochodził z (będącego wówczas miastem) Leibitz (Lewbicz) koło Kieżmarku na Spiszu. Nie był studentem krakowskiego uniwersytetu, bowiem „Metryki Uniwersytetu Krakowskiego” nie mają w swoim zbiorze pochodzącego ze Spisza studenta o imieniu Marcin. Prawdopodobnie był studentem jednej z krakowskich szkół parafialnych (być może zlokalizowanej przy kościele Mariackim). Z Krakowa wyjechał do Nysy na Śląsku, gdzie przez blisko dwa lata pobierał nauki w szkole parafialnej przy tamtejszym kościele św. Jakuba. Na studia uniwersyteckie zapisał się dopiero w Wiedniu w 1420. W 1424 na Uniwersytecie Wiedeńskim uzyskał stopień magistra sztuk, a pięć lat później doktorat z prawa. Po studiach postanowił wstąpić do klasztoru Benedyktynów Najświętszej Marii Panny od Szkotów, w którym 1435 został przeorem, a w 1446 opatem. Funkcję tę pełnił do początku 1461, a po rezygnacji poświęcił się spisaniu swojej autobiografii, którą zatytułował Senatorium. Sentorium powstało w latach 1460–1464. Ma charakter dialogu pomiędzy starcem (senex, którym był sam Marcin) a młodzieńcem (iuvenis).