Projekt ten został również pomyślany jako sposób na odbudowanie zaufania między Republiką a elitami kraju, które w pewnym stopniu zraziły się do niej w okresie rządów terroru. Dekret powołujący szkołę, wydany 30 października 1794 roku (9 brumaire'a roku III), w swoim pierwszym artykule głosi, że: „W Paryżu zostanie ustanowiona école normale (dosł. szkoła normalna), do której ze wszystkich części Republiki zwołani zostaną obywatele już wykształceni w naukach użytecznych, aby uczyć się od najlepszych profesorów ze wszystkich dyscyplin sztuki nauczania”.
Wykład inauguracyjny odbył się 20 stycznia 1795 roku, a ostatni 19 maja tego samego roku w Muzeum Historii Naturalnej. Celem tych kursów było wykształcenie kadry nauczycielskiej dla wszystkich szkół średnich w kraju, a tym samym zapewnienie wszystkim jednorodnej edukacji. Zajęcia te obejmowały wszystkie ówczesne nauki ścisłe i humanistyczne, a wykładali je uczeni tej miary co: naukowcy Monge, Vandermonde, Daubenton, Berthollet oraz filozofowie Bernardin de Saint-Pierre i Volney.