Gruntowne prace remontowe wewnątrz świątyni rozpoczęły się w 1863 roku i trwały do 1895 roku, kiedy proboszczem był ks. Edward Narkiewicz. Według jego sugestii powstała polichromia autorstwa Wincentego Strubińskiego. Założono także sklepienia w suficie nad nawą główną oraz, w 1896 roku, od strony zachodniej dobudowano neogotycką kruchtę. W 1890 roku od strony północnej wybudowano kaplicę Matki Boskiej Częstochowskiej.
Zwieńczeniem wszystkich prac remontowych była rekonsekracja kościoła pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego, której 23 czerwca 1895 roku dokonał biskup kujawsko-kaliski Aleksander Kazimierz Bereśniewicz. Równocześnie poświęcono odnowiony gotycki nagrobek starosty kolskiego Jana z Garbowa i sakramentarium. W styczniu 1901 roku powstał nowy ołtarz w kaplicy NMP Częstochowskiej, odnowiono również ambonę. Na wiosnę 1901 roku odnowiono barokowy ołtarz w kaplicy NMP Nieustającej Pomocy, umieszczono w nim również sprowadzony z Rzymu obraz. W 1902 roku ułożono na kościele nowe dachówki oraz przelano nowy dzwon o wadze 131 funtów. W marcu 1904 roku w kościele zainstalowano nowe organy, a stare zostały sprzedane do Osieka Wielkiego.