A w pierwszym obiekcie przeniesionym w 1954 roku, XVIII-wiecznej karczmie z Podwilka, urządzono schronisko turystyczne.
Opiekę merytoryczną sprawowało Muzeum Tatrzańskie, które oddelegowało do Zubrzycy swoich pracowników. Organizację muzeum opracowała Wanda Jostowa, która od 1955 roku pełniła społecznie funkcęe kustosza. W tym celu przeprowadziła badania i konsultacje z krakowskim zespołem konserwatorskim i Państwowym Instytutem Badania Sztuki Ludowej prowadzonym przez prof. Romana Reinfussa.
Po reformie administracyjnej kraju Orawa znalazła się w województwie nowosądeckim. Z początkiem 1974 roku powstał Orawski Parku Etnograficzny. Jego dyrektorem została dr Wanda Jostowa, instytucji przydzielono stały budżet, powiększono kadrę, kontynuowano dokumentację inwentaryzacyjną - z ramienia konserwatora zespołem dokumentalistów kierował dr Marian Kornecki. Poszerzył się zakres badań i rozwijała się działalność edukacyjna, nastąpiło bliższe powiązanie pracy muzeum z miejscową społecznością. Z czasem powstały zaczątki biblioteki i archiwum fotograficzno-etnograficznego.
Druga połowa lat 70. XX wieku zakończyła pewien etap działalności. Zostało zlikwidowane schronisko, na emeryturę odeszli Andrzej Pilch i Hanna Pieńkowska, a dr Wanda Jostowa została odwołana ze stanowiska.