W skład wchodziło Zambski z kościołem parafialnym oraz wieś Chmielewo i Ceryno. Pierwotnie należały do biskupstwa płockiego a klasztor przejął w XIV i zagospodarował pod koniec tego wieku. W 1428 klasztor otrzymał zezwolenie książęce na lokację miejską Zambski, lecz miasteczko tu nie powstało. Według tradycji z XVII wieku wieś Mokówko w ziemi dobrzyńskiej otrzymali od księcia dobrzyńskiego w zamian za Tolibowo. Wyszemierzyce (dziś Wyśmierzyce) na prawym brzegu rzeki Pilicy stały się centrum włości nadpilickich. W 1338 włość ta licząca 6 osad, otrzymała od księcia Trojdena szeroki immunitet, w tym zezwolenie na lokacje miasta. Wyszemierzyce stały się ośrodkiem parafialnym z fundacji opata Arnolda w 1378, w XV wieku otrzymał prawa miejskie. Do włości tej należał Darnów (dziś Dziarnów) zaliczany w 1367 do ziemi rawskiej, przyłączony do ziemi czerskiej w 1558.
W 1. połowie XIV wieku liczyło nie więcej niż 25 osad w obrębie Mazowsza, w tym jedną osadę z targiem i 3-4 ośrodki parafialne. thumb|200px|Plan kościoła benedyktyńskiego narysowany przez Gaetano Chiaveri w 1. poł. XVIII W czasach późniejszych, od XVI do XVIII wieku klasztor otrzymywał darowizny, nabywał nieruchomości lub też zamieniał się.