Na początku XVI wieku mieszczanin płocki Stanisław Vittius zapisał testamentem 30 kóp groszy, ogród ze spchlerzem, dom i łaźnię z przynależnościami na przedmieściu Płocka. W 1504 Jan Feliks z żoną Apolonia wykonali testament i wszystko przekazali zakonnikom. W 1509 konwent nabył od Jana Pilatora ogród za 10 kóp. W 1645 Wiktoryn Dzięgielewski, proboszcz parafii płockiej i Tomasz Gorzewski, wikariusz podarowali klasztorowi plac na przedmieściu. W 1646 Agnieszka Sabłówna, wdowa po Pawle Alentse (Karpińskim) i Anna, wdowa po Zygmuncie Czuryło, córki Piotra Fazowskiego, czyli Krawczyka, sprzedały zakonnikom ziemię w trzech polach za 1800 zł, zobowiązując benedyktynów do odprawiania mszy św. za duszę Waleriana Ciołkowskiego i jego krewnych.
W 1716 córka Andrzeja, wdowa po Janie Rybiskim sprzedała pół włóki przy z roli zwanej Kotowska i ogród przy placu zwanym Czuryglowska za 30 zł rocznie. W 1793 opactwo zamieniło się z płockim szpitalem św. Trójcy folwarkiem w Płocku na wójtostwo Gromino.