Niemniej stały się pierwszymi artyleryjskimi okrętami pancernymi użytymi bojowo: ich pancerze sprawdziły się bardzo dobrze podczas ostrzału rosyjskiej twierdzy Kinburn – rosyjski ostrzał wyrządził im minimalne straty i nie pozbawił zdolności bojowej, podczas gdy ich artyleria strzelając z krótkiego dystansu zniszczyła rosyjskie pozycje. Według francuskich planów, podobne jednostki zbudowali następnie Brytyjczycy.
Przebudowane okręty i hulki thumb|Ex-norweski pancernik „Tordenskjold” jako niemiecka pływająca bateria przeciwlotnicza „Nymphe” Do roli baterii pływających przystosowywano też stare lub w inny sposób nie w pełni funkcjonalne okręty i jednostki pływające. Wczesnym przykładem była ostatnia galera dożów weneckich „Bucentaur”, którą Austriacy użytkowali jako baterię przed jej rozebraniem w 1824 roku.
W czasie wojny secesyjnej wykorzystywano zarówno specjalnie konstruowane baterie, jak i jednostki projektowane pierwotnie jako pełnoprawne okręty pancerne, dla których brakowało silników, lub były one za słabe.