O ile stronnicy Sandino przystali na to, o tyle rozgniewany Somoza ostrzegł prezydenta przed reakcją Gwardii Narodowej. Generał sam przystąpił do brutalnej i ostatecznej rozprawy z Sandino, który został rozstrzelany wraz z dwoma innymi liderami ruchu partyzanckiego. Po zabójstwie generał przystąpił do ostatecznego zdławienia rewolucji sandinistowskiej, wydając rozkaz wybicia mieszkańców obozu sandinistów w północnej Nikaragui. Z masakry uszło z życiem jedynie kilku zwolenników ruchu.
Walka z Sacasą 220px|thumb|right|Juan Bautista Sacasa i Augusto Sandino – najwięksi rywale Somozy Skutkiem zamordowania Sandino było zażądanie przez Sacasę złożenia przysięgi wierności od wszystkich oficerów. Sacasa zapowiedział ukaranie sprawców zabójstwa. Oficjalnie Somoza zgodził się na te warunki, rozpoczynając nawet śledztwo w tej sprawie, rozpuszczał jednak pogłoski z których wynikało, że morderstwo miało zostać życzliwie przyjęte przez Stany Zjednoczone a on sam odpowiadał za tę zbrodnię mając na celu działanie w najlepszym interesie Nikaragui. Wywierał presję na niektórych liberalnych kongresmenów pragnąc stopować projekty legislacyjne administracji Sacasy.