Kongres zareagował na to uchyleniem amnestii, co nie pozbawiło Sacasy chęci do uniezależnienia się od Somozy. Usiłował stworzyć policję odmienną od Gwardii Narodowej i podlegającej wyłącznie prezydentowi. Porzucił jednak ten plan gdy Somoza zagroził otwartym buntem.
Żona Sacasy – María Argüello Manning – również usiłowała pokonać Somozę w rozgrywkach politycznych. W imieniu męża zainicjowała intrygę, która miała strącić z piedestału dowódcę Gwardii Narodowej. Próbowała włączyć do niej Amerykanów, uświadamiając im fakt stworzenia przez nich samych Gwardii i wyniesienie na stanowisko prezydenta Juana Sacasę, spotkała się jednak z odmową Amerykanów którzy wyparli się jakiejkolwiek odpowiedzialności za działania Somozy oraz jego armii. Inną postawę przyjęli przyjaciele nikaraguańskiej pierwszej damy w Salwadorze i Hondurasie którzy obiecali jej pomóc na drodze interwencji wojskowej. Początkowo Stany Zjednoczone storpedowały te plany, wyrażając dezaprobatę obu krajom, lecz jednocześnie próbowały przekonać Somozę do wycofania swej kandydatury w zamian za pozostanie na stanowisku dowódcy Gwardii.