7 listopada 1968, w rocznicę powstania Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej, odbyły się w Lublinie główne obchody 50. rocznicy odzyskania niepodległości w 1918 r. Na uroczystej akademii, ówczesny premier Józef Cyrankiewicz wygłosił okolicznościowe przemówienieWładysław Kurkiewicz „25 lat Polski Ludowej“ Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1971, s. 360, w którym nazwał Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego „drugim rządem lubelskim”, a jednocześnie „nową, lepszą i trwalszą wersją rządu Daszyńskiego”. Głównym powodem tej rzekomej wyższości miało być to, że PKWN, w przeciwieństwie do rządu Daszyńskiego, „nie stanął wobec konieczności dokonywania kompromisów kosztem ustępstw na rzecz klas posiadających”. W ten sposób starano się uzasadnić i umocnić pozycję władzy komunistycznej, przedstawiając ją jako naturalną kontynuację dążeń lewicowych i socjalistycznych, a nie jako narzucony z zewnątrz reżim.

W okresie PRL obchody rocznicy odzyskania niepodległości 11 listopada organizowane były nielegalnie przez środowiska niepodległościowe w tym piłsudczykowskie. Organizatorzy i uczestnicy tych uroczystości często byli represjonowani przez ówczesne władze państwowe.