Jurek, Dziedzic królestwa..., s. 23–24., aczkolwiek biskup próbował przeciągnąć go na swą stronęW 1287 proponował go na wodza „antyprobusowej” krucjaty. Zob. T. Jurek, Dziedzic królestwa..., s. 23, przyp. 26.. W nagrodę za tę lojalność książę wrocławski obdarował go KrosnemDatę tego wydarzenia kładzie się na rok 1286 i wiąże się z przypadającym wówczas przedłużeniem stosunku lennego pomiędzy Probusem a księciem głogowskim. Zob. T. Jurek, Henryk Probus a..., s. 567–568.. Natomiast Konrad zachował początkowo wstrzemięźliwość (w 1284 wymienił się z najmłodszym bratem dzielnicami, przypuszczalnie poprzez wpływ Henryka Probusa, który wolał mieć obok siebie bardziej uległego PrzemkaCo najmniej od 1289 Przemko znajdował się pod zwierzchnictwem wrocławskim. Zob. T. Jurek, Dziedzic królestwa..., s. 22.), po czym opowiedział się zdecydowanie po stronie biskupa, za co został nagrodzony prałaturą wrocławską. Jawne zaangażowanie się Henryka głogowskiego po stronie książęcej zaowocowało zamarciem życia kościelnego na terenie jego księstwa, a także upadkiem jego kancelarii, które to skutki udało się odwrócić dopiero w 1291.