W kampanii Ping-Jin (XII 1948-I 1949) współdziałając z Nie Rongzhenem zdobył Tianjin i Pekin. Następnie przechodząc wraz z armią całe środkowe i południowe Chiny wyparł ostatecznie siły KMT z Hajnanu na początku 1950 roku.
W Chińskiej Republice Ludowej Po zwycięskiej kampanii w wojnie domowej Lin przez kilka lat nie pojawiał się publicznie, przypuszczalnie z powodu choroby. Od 1955 członek Biura Politycznego KPCh, w tym samym roku mianowany najmłodszym marszałkiem ChRL. W 1958 roku wraz z Mao rozpoczął kampanię skierowaną przeciwko Peng Dehuaiowi, który opowiedział się za zwiększeniem współpracy wojskowej z ZSRR (podczas gdy Mao i Lin byli przeciwnikami zbliżenia ze Związkiem Radzieckim). W 1959 po zdymisjonowaniu Peng Dehuaia objął, mimo początkowych obiekcji, stanowisko ministra obronyMakerras, McMillen i s.Watson 141. W tym samym czasie poparł maoistowską politykę Wielkiego skoku naprzódBarnouin i Yu s.191. Poparł rozłam radziecko-chiński, usuwając z armii zwolenników współpracy z ZSRR. W ramach maoizacji armii zlikwidował przywileje wynikające z wysokich rang i zwiększył rolę komisarzy politycznych doprowadzając do upolitycznienia sił zbrojnychLee s.172.