Korzystając ze słabego stanu zdrowia Lina jego żona, Ye Qun, używała jego wpływów do realizacji własnych interesów politycznychQiu The Culture of Power s.149.

Li był jednym z czołowych architektów rewolucji kulturalnej. Napisał przedmowę do słynnej „Czerwonej książeczki”. W sierpniu 1966 roku wybrany na wiceprzewodniczącego partii. Na IX Zjeździe KPCh w kwietniu 1969 przyjęto nowy statut partii, w którym Lin Biao został określony jako „najbliższy towarzysz broni” Mao Zedonga i jego oficjalny następca. Pod koniec lat 60. opowiedział się przeciwko proponowanemu przez Zhou Enlaia zbliżeniu do Stanów Zjednoczonych oraz był odpowiedzialny za eskalację konfliktu z ZSRR, który przyczynił się do konfliktu nad UssuriUhalley i Qiu s.389Ross s.268.

Relacje między nim a Mao pogorszył się w 1970 roku, gdy wpływy Lina w KPCh uczyniły go drugim człowiekiem w państwie. Lin wykorzystywał wojsko do zdobywania coraz większych wpływów politycznych i aż 45% składu Komitetu Centralnego partii komunistycznej stanowili przedstawiciele podlegającej mu armiiRoss s.269-270.