W 1924 po raz pierwszy pojawił się na profesjonalnej scenie w wieku 16 lat w przedstawieniu Trzydzieści minut na ulicy w Liverpool Playhouse w Liverpoolu, zanim w 1927 dołączył do objazdowej farsy Brandona Thomasa Ciotka Karola. W 1930 trafił na kinowy ekran w niewielkiej roli George’a w komedii sportowej Wielka gra (The Great Game) u boku Billy’ego Blytha i jako gość przyjęcia w ekranizacji komedii historycznej Richarda Brinsleya Sheridana Szkoła obmowy (The School for Scandal) w reż. Thorolda Dickinsona z Madeleine Carroll.
W 1936 zadebiutował na Broadwayu w spektaklu Słodki aloes i wystąpił na londyńskim West Endzie jako Alan Howard w sztuce Terence’a Rattigana Francuski bez łez, która okazała się przełomową rolą sceniczną dla niego jako czołowego komika. Jego kariera aktorska została przerwana przez II wojnę światową, podczas której służył w Royal Air Force (1942–1944), osiągając stopień porucznika lotnictwa.
Po wojnie otrzymał ofertę od 20th Century Studios i zagrał postać króla Mongkuta w hollywoodzkiej produkcji Johna Cromwella Anna i król Syjamu (Anna and the King of Siam, 1946) z Irene Dunne, za którą był nominowany do nagrody Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych dla najlepszego aktora.