Zmarł w Londynie, został pogrzebany na cmentarzu kościoła „St. Martin in the Fields“, niedaleko Trafalgar Square. Kilka lat później w pobliżu pochowano też Boyla.
Mimo ciągłych wędrówek Becher znajdował czas na pisanie książek. W 1660 r. wydał Metallurgia. W następnym roku przygotował słownik języka uniwersalnego z 10 tys. słów. Uniwersalny język miał umożliwiać automatyczne, maszynowe tłumaczenie tekstów. W 1663 r. ukazała się Oedipum Chemicum oraz traktująca o zwierzętach, roślinach i minerałach Thier-Kräuter - und Bergbuch. Becher miał skłonność do tworzenia fantastycznych projektów, które proponował różnym wysoko postawionym osobom. W 1666 r. opracował projekt budowy kanału Ren–Dunaj ułatwiającego handel Austrii z Niderlandami. Zajmując się górnictwem próbował udoskonalić metody pozyskiwania rud.
W 1678 r. wystąpił z pomysłem przerobu na masową skalę piasku w celu uzyskania z niego alchemiczną metodą złota. Po kilku prostych chemicznych operacjach uzyskał drobinki złota. Nie udało mu się jednak nikogo namówić na sfinansowanie produkcji masowej. Dopiero w 1934 r. okazało się, że piasek wzięty przez Bechera do transmutacji zawierał drobinki złota od początku (później próbowano eksploatować pokład).