Snow wykazał silny związek między korzystaniem z wody z tej pompy a zachorowaniami oraz zgonami na cholerę. Zauważył również, że dzielnice zaopatrywane w wodę przez Southwark and Vauxhall Waterworks Company, która pobierała wodę z Tamizy poniżej miejsc zrzutu nieoczyszczonych ścieków, charakteryzowały się wysokim wskaźnikiem zakażeń. Natomiast obszary obsługiwane przez Lambeth Waterworks Company, czerpiącą wodę z górnego biegu rzeki, powyżej punktów zrzutu ścieków, odnotowywały znacznie mniej zachorowań.
Chaotyczny i nierównomierny rozwój systemu zaopatrzenia w wodę w XIX-wiecznym Londynie sprawił, że różne grupy mieszkańców były narażone na odmienne warunki sanitarne w sposób niezależny od decyzji badaczy. Snow określił tę sytuację mianem „eksperymentu na największą skalę”. Ponieważ narażenie na zanieczyszczoną wodę nie było celowo kontrolowane przez naukowców, przypadek ten uznaje się dziś za klasyczny przykład eksperymentu naturalnego.