Etymologia jest porównywana przez Iwanowa i Toporowa z litewskim makusyti ‘chlupać’, ‘chodzić po błocie’; makasyne ‘breja’, ‘błoto’, ‘mieszanina’, ‘bałagan’.
Vasmer, a także wielu współczesnych badaczy uważa Mokosz za boginię płodności, wód i ziemi, co zbliża ją do późniejszej, często wspominanej w bylinach i zamowach Matki Ziemi Wilgotnej. Historyk Aleksander Gieysztor komentuje, że pogląd o związku z Matką Ziemią Wilgotną podziela większość badaczy. Interpretacja ta nie jest bezdyskusyjna. Staroruskie teksty i dane etnograficzne nie dostarczają mocnych argumentów za utożsamianiem Mokoszy z Matką Ziemią. Łuczyński i religioznawca Oleg Kutariew odrzucają korelację Mokoszy z Matką Ziemią. Według propozycji Łuczyńskiego, Mokosz była urańską boginią deszczu. Mokijenko i Łowmiański również sugerują związek z deszczem, co może mówić o związku Mokoszy z Perunem.
Językoznawca Andriej Zalizniak i religioznawca Andrzej Szyjewski zbliżyli Mokosz do irańskiej Anahity, gdyż ta ostatnia również nazywana jest ‘Mokrą’, ‘Rozlewną’. W podobny sposób filolog Nikołaj Zubow łączy ją ze scytyjską boginią ziemi i wody Api.