thumb|Grób na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Ignacy Adamczewski (ur. 25 stycznia 1907 w Warszawie, zm. 23 czerwca 2000 w Gdańsku) – polski fizyk, profesor.
Życiorys Urodził się w rodzinie Łukasza (1866–1914), robotnika, i Eleonory z domu Straczyńskiej (ur. 1873), robotnicy fabrycznej. Miał dwóch braci: Juliana i Leonarda. Absolwent Szkoły Podstawowej i Gimnazjum im. Edwarda A. Rontalera w Warszawie, gdzie w roku 1926 zdał maturę. Studia wyższe ukończył w 1932 r. na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Uniwersytetu Warszawskiego uzyskując dyplom magistra filozofii w zakresie fizyki. Równocześnie ze studiami od 1927 do 1931 r. dorabiał pracą urzędniczą w Wydziale Prawnym Dyrekcji Kolei Państwowych. Po studiach podjął pracę w Zakładzie Fizyki Teoretycznej UW. Od 1932 r. był stypendystą Funduszu Kultury Narodowej. Doktoryzował się na UW w roku 1936, jako asystent i współpracownik prof. Czesława Białobrzeskiego. Tematem pracy doktorskiej, była Ruchliwość i rekombinacja jonów w zjonizowanych ciekłych dielektrykach w zależności od lepkości cieczy. Tematykę tę kontynuował i rozwijał przez całe życie i w niej odniósł największe sukcesy, stając się jednym z jej głównych przedstawicieli w świecie i tworząc własną szkołę naukową.