Osoby OsobaJej rola w dramacieAfrodytabogini miłościHipolitsyn Tezeusza i Amazonki AntiopeFedrażona TezeuszaTezeuszkról AtenPiastunkasłużąca FedryWychowawcasługa HipolitaPosłaniecArtemisbogini łowówChórkobiet trojzeńskich
Treść Prolog. W prologu Afrodyta zapowiada, że doprowadzi do zguby Hipolita, wzbudziwszy do niego miłość Fedry, za to że ją lekceważy, za nic mając miłość. Bogini oddala się, Hipolit wraca z drużyną z polowania i składa hołd bogini łowów, Artemidzie. Na próżno stary sługa radzi mu nie zaniedbywać Afrodyty. Chór kobiet trojzeńskich donosi o trwającej od trzech dni, nieznanej chorobie Fedry.
Epeisedion I. Królowa wychodzi z pałacu, przy pomocy niańki układa się na łożu, potem zaczyna majaczyć, wypowiadając za pomocą dziwnych życzeń i aluzji tajemnicę swego serca. Obawiając się, że została ona odkryta każe się zakryć, by ulżyć sobie płaczem. Piastunka nadaremnie błaga swą panią, by wyjawiła, co jej dolega. Królowa wzbrania się przed wyznaniem, woli raczej umrzeć. Dopiero uczyniona przez Piastunkę mimochodem uwaga, że przez swą śmierć królowa zdradzi swój ród na korzyść syna Amazonki, Hipolita, sprawia, że Fedra przypomina sobie przeklęte miłości swej matki (Pazyfae, która weszła w związek z bykiem i zrodziła Minotaura) i siostry Ariadny (która zdradziła ojca z miłości do Tezeusza).