Większość warunków eksperymentalnych, szczególnie dla faz skondensowanych, wymaga pracy przy stałym ciśnieniu, niż przy stałej objętości próbki, i dlatego objętość zmienia się kiedy ciepło jest wprowadzane do układu. Część ciepła jest zwracana do otoczenia w postaci pracy rozszerzanej próbki i zmiana energii wewnętrznej zostaje ograniczona. Odpowiadająca temu pojemność cieplna przy stałym ciśnieniu wynosi:
Wprowadza to entalpię, która jest definiowana jako:
Entalpia, jak energia wewnętrzna, jest kolejną funkcją stanu. Z równania na uprasza się do:
a więc przy stałym ciśnieniu otrzymujemy (jak powyżej, tylko inaczej zapisane):
Pojemność cieplna przy stałym ciśnieniu jest zmianą entalpii przy zmianie temperatury.
Zależności pomiędzy pojemnościami cieplnymi
Mierzenie pojemności cieplnej przy stałej objętości dla ciał stałych i cieczy może być niezmiernie trudne. Spowodowane jest to tym, że mała zmiana temperatury wymaga zazwyczaj dużych ciśnień, aby utrzymać stałą objętość ciała stałego czy cieczy, co oznacza, że pojemnik je zawierający musi być praktycznie nieelastyczny lub co najmniej bardzo mocny (Zobacz też: współczynnik rozszerzalności, ściśliwość).