thumb|240px|Poświęcenie Szkoły Podchorążych w Łobzowie 12 stycznia 1919. Oznaczony 1) Emil Gołogórski Emil Gołogórski (ur. 27 lutego 1862 w Wiedniu, zm. 7 lutego 1921 w Warszawie) – generał porucznik inżynier Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 27 lutego 1862 w Wiedniu. Był narodowości polskiej i wyznania rzymskokatolickiego. Ukończył siedem klas szkoły realnej z maturą we Lwowie i w 1879 dwa semestry w Wyższej Szkole Technicznej w Wiedniu. W 1880 wstąpił do Technicznej Akademii Wojskowej w Wiedniu. 18 sierpnia 1883 ukończył studia z wynikiem bardzo dobrym i rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii, w stopniu podporucznika. Pierwszy przydział służbowy otrzymał do 1 pułku inżynieryjnego.

W 1893 był przydzielony do Dyrekcji Inżynierii w Trydencie (). 1 maja 1893 został przeniesiony do nowo powstałego 12 Batalionu Pionierów w Krakowie z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku w Dyrekcji Inżynierii w Trydencie. W 1894 został awansowany na kapitana 2. klasy, powołany do służby w Sztabie Inżynierii i przydzielony do Dyrekcji Inżynierii w Krakowie. Prowadził prace projektowe i nadzorcze przy budowie obiektów fortecznych Twierdzy Kraków.