Na tym stanowisku odpowiadał za organizację wojsk inżynieryjnych i saperów, wojsk łączności, wojsk kolejowych i wojsk samochodowych. We wrześniu powierzono mu szefostwo Grupy Technicznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. 21 kwietnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu generała porucznika, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiejDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 17 z 8 maja 1920, poz. 488.. Zmarł 7 lutego 1921 w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
W 1893 ożenił się, miał córkę Marię (1900-1968) i dwóch synów: Leona (1894–1956), rotmistrza Wojska Polskiego, kawalera Virtuti Militari, i Jerzego Mieczysława (1896–1939), kapitana artylerii Wojska Polskiego.
Awanse porucznik (niem. Leutnant) – 1883 nadporucznik (niem. Oberleutnant) – 1 maja 1888 kapitan II klasy (niem. Hauptmann 2. Klasse) – 1 maja 1894 kapitan II klasy (niem. Hauptmann 1. Klasse) – 1895 major (niem. Major) – 1900 podpułkownik (niem. Oberstleutnant) – 1904 pułkownik (niem. Oberst) – 1 listopada 1907 generał major (nien. Generalmajor) – 31 października 1912 ze starszeństwem z 25 listopada 1912 marszałek polny porucznik (niem.