thumb 23 pułk Ułanów Grodzieńskich (23 p.uł.) – oddział kawalerii Wojska Litwy Środkowej i Wojska Polskiego II RP oraz Armii Krajowej.
Pułk stacjonował w garnizonie Postawy. Święto pułkowe obchodzono 1 czerwca w rocznicę powstania pułku.
Oddział sformowany został w wyniku połączenia IV dywizjonu 3 pułku strzelców konnych, 211 pułku ułanów i 2 dywizjonu huzarów Litwy Środkowej. Numer „23" otrzymał 1 czerwca 1921.
Jednostka nawiązywała do tradycji 23 pułku Ułanów Litewskich z powstania listopadowego.
Formowania i walki o granice W walkach o granice II Rzeczypospolitej wzięło udział kilka jednostek kawaleryjskich, do których to bojowych tradycji i ciągłości organizacyjnej odwoływał się 23 pułk Ułanów Grodzieńskich.
Grodzieński pułk ułanów Jednym z nich był utworzony w ramach Samoobrony Ziemi Grodzieńskiej oddział konnych wywiadowców Grodzieńskiego pułku strzelców por. Stanisława Czeczułowicza. W grudniu 1918 liczył on 3 oficerów, 43 szeregowych i 34 konie. W styczniu 1919 zwiadowcy walczyli z oddziałami niemieckiej armii Ober-Ostu. 4 lutego 1919, kawalerzyści półszwadronu Ziemi Grodzieńskiej złożyli przysięgę wojskową, a 22 lutego zostali włączeni w skład Dywizji Litewsko-Białoruskiej, stacjonującej w owym czasie w Wołkowysku, stanowiąc jej kawalerię dywizyjną. W kwietniu 1919 półszwadron walczył w rejonie Baranowicz.