Chociaż domena (han) Satsuma odegrała kluczową rolę w restauracji cesarstwa i modernizacji Japonii po ponad 250 latach panowania rodu Tokugawów, a jej przedstawiciele uzyskali wiele wiodących stanowisk w nowym systemie władzy, to wśród klasy byłych wojowników narastało niezadowolenie z prozachodniego kierunku, w którym zmierzał kraj. Ponadto przemiany polityczne, gospodarcze i społeczne kraju oznaczały dla nich utratę uprzywilejowanego statusu społecznego i finansowego.
thumb|left|Mapa schematyczna kampanii
Znaczącą rolę w buncie odegrał Takamori Saigō, jedna z kluczowych i najbardziej znanych postaci przewrotu Meiji. Początkowo był on zwolennikiem przemian i obalenia siogunatu Tokugawów. Został doradcą młodego cesarza i ministrem w nowym rządzie. Stopniowo jednak zaczął okazywać krytycyzm wobec prozachodnich reform i dążyć do utrzymania przywilejów dla klasy samurajów. Opowiedział się także za wojną z Koreą (rozważano taką możliwość po niedyplomatycznym potraktowaniu japońskiej delegacji przez władze Korei), ale jego koncepcje zostały odrzucone. Takamori Saigō od czasu odejścia z rządu Meiji z powodu odrzucenia jego inicjatywy w kierunku wywołania wojny z Koreą pozostawał na uboczu, izolując się od polityki. Zamiast tego angażował się w działalność tzw. shigakkō, czyli prywatnych szkół dla samurajów.