Popow i Lebiediew zostali następnie wyznaczeni do podstawowej załogi Sojuza 35 – czwartej stałej ekspedycji na Saluta 6. W trakcie przygotowań Lebiediew doznał poważnego urazu kolana i został zastąpiony przez Walerija Riumina. 1980 – od kwietnia do października odbył swój pierwszy lot w kosmos, podczas którego pracował na pokładzie stacji kosmicznej Salut 6. 1981 – w maju wziął udział w misji Sojuza 40, kolejnej wyprawy realizowanej w ramach programu Interkosmos. Funkcję dowódcy przejął w grudniu 1980, zastępując Jewgienija Chrunowa. Razem z Popowem w kosmos udał się obywatel Rumunii Dumitru Prunariu. 1982 – w maju dowodził lotem Sojuza T-7. Razem z Aleksandrem Sieriebrowem i Swietłaną Sawicką dotarli na stację Salut 7, gdzie pracowała pierwsza stała załoga. 1985 – 6 czerwca, podczas startu statku Sojuz T-13, był dublerem dowódcy – Władimira Dżanibekowa. Była to misja ratunkowa mająca na celu ożywienie stacji Salut 7, która uległa awarii.