W podsumowaniu przyznała: „Poprzez kontekstualizację hitów zespołu za pomocą dem, alternatywnych wersji, wydawnictw EP i utworów akustycznych, opatrzonych w przystępny sposób komentarzami gitarzysty Jerry’ego Cantrella, Music Bank przekonująco dowodzi artystycznej wartości zespołu, który pokazał dzisiejszym gwiazdom ciężkiego rocka, jak być introspektywnym”.
John Aizlewood z brytyjskiego „Q” podkreślał, że „Music Bank jest potwierdzeniem tego, iż Alice in Chains posiadają wiele czadowych, wywyższających partii gitar; muskularnych melodii, a Layne Staley jest niezwykle wspaniałym wokalistą”. W ocenie „Spin” Music Bank, poza kilkoma rarytasami w postaci demówek, utworów koncertowych czy też nieopublikowanych dotychczas, oferuje praktycznie ten sam zestaw co kompilacja Nothing Safe: Best of the Box wydana parę miesięcy wcześniej. Jordan Babula z „Teraz Rocka” pozytywnie oceniał box set, określając go mianem „udanego i wartościowego”, stanowiącego esencję twórczości zespołu. Autor szczególnie wyróżniał różnorodność materiału, w tym rzadkie nagrania demo z końca lat 80., gdzie brzmienie raczkującego Alice in Chains nawiązywało, w ocenie recenzenta, do dokonań Guns N’ Roses i Mother Love Bone.