Choć van Gogh w tym czasie narysował setki rysunków przedstawiających wieśniaków oraz namalował ok. 50 portretów ukazujących ich głowy, miał problem ze znalezieniem chłopów chętnych do pozowania zbiorowego. Spośród mieszkańców Nuenen pozostawał w dobrych relacjach z rodziną de Groot, której członków portretował. Odwiedził ich pewnego wieczora, na przełomie lutego i marca 1885, w momencie gdy rodzina przygotowywała się do spożycia skromnego, wieczornego posiłku. Pomieszczenie, w którym siedzieli, oświetlone było mdłym blaskiem pojedynczej lampy naftowej. Ta właśnie scena, z udziałem Cornelii de Groot, dwóch jej braci i jej dorosłej córki, miała stać się motywem jego późniejszego obrazu, stanowiącego podsumowanie pracy wśród brabanckich chłopów.
Szkice przygotowawcze Jedzący kartofle – pierwsze studium thumb|left|Studium, trzy ręce, dwie trzymające widelce, (nr kat.: F 1161r, JH 746) 21,3 × 34,6 cm, marzec 1885, Muzeum Vincenta van Gogha thumb|Jedzący kartofle – pierwsze studium (nr kat.: F 77r, JH 686), 33 × 41 cm, luty/marzec lub początek kwietnia 1885, Muzeum Vincenta van Gogha Vincent wykonał pierwsze szkice do swoich „chłopów wokół talerza ziemniaków” przypuszczalnie tuż po napisaniu listu o postaciach umieszczonych „na tle światła padającego z okna”.