Po powrocie do stolicy w 1920 zatrudniona została jako tłumaczka we Francuskiej Misji Wojskowej przy Ministerstwie Spraw Wojskowych. W 1920 rozpoczęła studia w Szkole Nauk Politycznych (gdzie po trzech latach uzyskała dyplom na Wydziale Dziennikarskim, specjalizując się w historii dyplomacji). W 1923 wróciła na UW – studiowała polonistykę (seminarium prof. Józefa Ujejskiego) i anglistykę (seminarium prof. Andrzeja Tretiaka). W 1924 podjęła pracę tłumaczki i sekretarki w redakcji rocznika „Nauka Polska” Kasy im. Józefa Mianowskiego. W roku akademickim 1928/1929 przebywała w Paryżu i Londynie jako stypendystka Funduszu Kultury Narodowej. W drugiej połowie lat trzydziestych zrezygnowała z aktywności w życiu literackim. Nie należała do ugrupowań literackich, nie uczestniczyła w życiu cyganerii artystycznej. Chorowała na dysplazję stawu biodrowego, w widoczny sposób utykała – co wpłynęło na jej życiowe decyzje, rezygnację z macierzyństwa, depresje, myśli samobójcze.