Niezadowoleni z efektów bombardowania nieprzyjacielskiego obozu Francuzi przemieścili swą artylerię w taki sposób, by prowadzić ogień ze skrzydeł wzdłuż okopów, w których kryła się hiszpańska piechota. Książę Ferrary, który od momentu przeprawienia się przez rzekę Ronco działał całkowicie niezależnie od głównej armii, przemieścił swoje 24 działa wokół francuskich tyłów i ustawił je na lewym skrzydle, czyli naprzeciw lekkiej kawalerii markiza Pescary. Ogień prowadzony z tych nowych pozycji spowodował bardzo ciężkie straty wśród kawalerii Pescary i Carvajala. Ostrzał ten był tak intensywny, że docierał nawet do znajdujących się po drugiej stronie obozu wojsk francuskich i im też zadawał straty. W tym czasie Yves d’Alègre, znajdujący się na przeciwnym skrzydle, przeprawił się przez Ronco z dwoma ciężkimi działami i ustawił je za rzeką naprzeciw hiszpańskiego obozu tak, że prowadzony przez nie ogień szerzył spustoszenie wśród zwartej masy ciężkiej jazdy dowodzonej przez Colonnę.