W lipcu 1952 MTS uznał się za niewłaściwy w sprawie AIOC.
17 października 1952 Mosaddegh zerwał stosunki dyplomatyczne Iranu z Wielką Brytanią, oskarżając ten kraj o ingerencję w wewnętrzne sprawy Iranu. Podsyciło to wrogość Brytyjczyków, którzy uznali irańskiego premiera za nieprzewidywalnego.
Sytuacja wewnętrzna Brytyjskie embargo doprowadziło do poważnego kryzysu w gospodarce Iranu, czemu rząd Mosaddegha starał się zaradzić, rozwijając dziedziny gospodarki niezwiązane z ropą naftową, takie jak rzemiosło i drobny przemysł przetwórczy. Bezskutecznie zabiegał też o pomoc finansową Stanów Zjednoczonych.
Reperkusje embarga przyczyniły się do spadku popularności Mosaddegha w społeczeństwie. W grudniu 1951 przeciwnicy i zwolennicy premiera zorganizowali manifestacje, doszło do okupacji gmachu parlamentu.
Na początku 1952 premier wstrzymał wybory do Madżlesu po oddaniu głosów przez mieszkańców miast, kiedy ci wybrali wystarczającą liczbę deputowanych, by osiągnąć kworum. Wcześniej premier przegrał walkę o reformę wyborczą, zaś na prowincji cieszył się znacznie mniejszym poparciem (opowiadał się za pozbawieniem prawa głosu analfabetów, chcąc w ten sposób osłabić potęgę właścicieli ziemskich).