chorwackim na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu w Lyonie.
W 1965 r. ukazał się jego czwarty tom poezji pt. Ustoličenje, wydany przez wydawnictwo Znanje z Zagrzebia. W tym roku również opublikował, nakładem wydawnictwa Bagdala z Kruševca, zbiór wierszy wybranych pt. Oporuka. W 1966 r. współtworzył (wraz ze i Antunem Šoljanem) Antologię chorwackiej poezji XX wieku (chorw. Antologija hrvatske poezije dvadesetog stoljeća). 8 listopada na świat przyszło jego jedyne dziecko – córka Rašeljka, która cierpiała na niewydolność serca. W 1967 r. Pupačić podpisał Deklarację w sprawie nazwy i pozycji chorwackiego języka literackiego (chorw. Deklaracija o nazivu i položaju hrvatskoga književnog jezika), czym naraził się ówczesnej władzy. Otwarcie w krytycznych słowach wypowiedział się również o uprzywilejowanym politycznie czasopiśmie Vjesnik:
Od 31 czerwca 1969 r.Dokładnie taką, nieistniejącą datę podaje źródło. do 31 sierpnia 1970 r. pracował jako profesor w jugosłowiańskiej szkole średniej przy ambasadzie w Londynie.