najwcześniejsze wzmianki o krainie Dilmun w źródłach mezopotamskich; okres wczesnodilmuński (ok. 2200-1600 p.n.e.) – okres największego rozkwitu cywilizacji dilmuńskiej, która zaczyna kontrolować główne morskie szlaki handlowe w Zatoce Perskiej; na wyspie Bahrajn powstają pierwsze miasta, świątynie i tysiące pagórków grobowych; okres średniodilmuński (ok. 1600-1000 p.n.e.) – Dilmun pod kontrolą babilońskich królów z dynastii kasyckiej; okres późnodilmuński (ok. 1000-330 p.n.e.) – stopniowy spadek znaczenia Dilmunu w handlu międzynarodowym.
Dzieje Dilmunu W źródłach klinowych o charakterze historycznym i ekonomicznym kraina Dilmun pojawia się najczęściej jako partner handlowy miast i królestw Mezopotamii. Jej nazwę wymieniają już najwcześniejsze teksty klinowe pochodzące z miasta Uruk, datowane na koniec IV tys. p.n.e.Crawford H.E.W., Dilmun..., s. 1 W schyłkowej fazie okresu wczesnodynastycznego (ok. 2500-2350 p.n.e.) kraina ta stała się dla sumeryjskich królów miasta-państwa Lagasz ważnym źródłem surowców naturalnych, głównie drewna i miedzi. Ur-Nansze (ok. 2550 p.n.e.) statkami z Dilmunu sprowadzać miał drewno z dalekich krain, podczas gdy Lugalanda (ok. 2400 p.n.e.) i Urukagina (ok. 2380 p.n.e.) sprowadzać mieli z Dilmunu miedź wysyłając w zamian produkty mleczne i zbożowe, tłuszcz zwierzęcy, srebro i wełnę.