W czasach akadyjskiego króla Sargona Wielkiego statki z Dilmunu, Maganu (kraina identyfikowana z terenami współczesnego Omanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich) i Meluhhy (kraina identyfikowana z cywilizacją doliny Indusu) cumować miały przy nabrzeżach jego królewskiej stolicy Agade. Teksty z czasów panowania królów z III dynastii z Ur (ok. 2100-2000 p.n.e.) oraz Gudei, króla Lagasz (2 połowa XXII w. p.n.e.) również dostarczają dowodów na kontakty handlowe pomiędzy Dilmunem a Mezopotamią. W okresie Isin-Larsa (ok. 2000-1800 p.n.e.) i okresie starobabilońskim (ok. 1800-1600 p.n.e.) w Dilmun zaopatrywali się w miedź kupcy z Ur, tacy jak Ea-nasir, którego dom i archiwum odkrył w trakcie wykopalisk w Ur Leonard Woolley. „Kupcy (handlujący) z Dilmunem” (akad. ālik Tilmun) tworzyli w tym mieście specjalną grupę kupców wyspecjalizowanych w handlu z krainami „Dolnego Morza”Potts D.T., Dilmun, w: Meyers E.M. (wyd.), The Oxford Encyclopedia..., s. 163.. W tym samym czasie więzi dyplomatyczne łączyły Dilmun z asyryjskim królem Szamszi-Adadem I i jego synem Jasmah-Adadem, a karawanowy szlak handlowy, wiodący wzdłuż Eufratu, łączył Dilmun z Mari. thumb|300px|Jeden z listów Ili-ippaszry, gubernatora Dilmunu, do Enlila-kidinni, gubernatora Nippur;