Choć sam Ratzel z czasem odszedł od mechanistycznego determinizmu, jego uczniowie, zwłaszcza amerykańska geografka Ellen Churchill Semple, zinterpretowali jego prace w duchu ścisłego determinizmu środowiskowego. Semple studiowała u Ratzela w Niemczech i przeniosła jego idee do USA. Mimo pozornych związków z darwinizmem, analiza wykazuje, że determinizm środowiskowy był bliższy lamarkizmowi, zakładając bezpośredni wpływ środowiska na cechy populacji.
Szczyt popularności (początek XX w.) W pierwszych dekadach XX w. determinizm geograficzny zdominował geografię anglosaską. Ellsworth Huntington rozwinął teorię energii klimatycznej, według której cywilizacja mogła rozwijać się jedynie w strefach klimatu umiarkowanego. Twierdzono np., że klimat tropikalny powoduje lenistwo, a częste zmiany pogody w umiarkowanych szerokościach geograficznych wyostrzają intelekt. Do przedstawicieli tego okresu należał także Thomas Griffith Taylor. Huntington i Semple tworzyli dominujący paradygmat w geografii amerykańskiej lat 1900. do 1920..