W trakcie dwuletniego okresu Sejmu II kadencji początkowo rozważano przystąpienie do Obozu Wielkiej PolskiAdam Laska, Narodowa Partia Robotnicza 1920–1937. Studia z dziejów ruchów społecznych w Drugiej Rzeczypospolitej, Rzeszów 2004, s. 297–298., potem (1928–1929) próbowano stworzyć blok centrowy wspólnie z Chrześcijańską Demokracją i PSL „Piast”Adam Laska, Narodowa Partia Robotnicza 1920–1937. Studia z dziejów ruchów społecznych w Drugiej Rzeczypospolitej, Rzeszów 2004, s. 323–324. Wywołało to opór organizacji łódzkiej, która nawiązała współpracę z komunistyczną PPS-Lewicą. Ibidem s. 333–334, 366–368., wreszcie NPR weszła do CentrolewuAdam Laska, Narodowa Partia Robotnicza 1920–1937. Studia z dziejów ruchów społecznych w Drugiej Rzeczypospolitej, Rzeszów 2004, s. 338–359.. Tym razem mandaty poselskie zdobyte na Śląsku NPR zawdzięczała porozumieniu Centrolewu z Polskim Stronnictwem Chrześcijańskiej Demokracji i startowi z listy Katolickiego Bloku Ludowego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Narodowa Partia Robotnicza · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.