Kompetencje i działalność Trybunał państwa orzekał z urzędu, o tym, czy wniesiona sprawa należy do zakresu jego właściwości (była to decyzja samodzielna i wyłączna). Rozstrzygnięcie to nie podlegało zaskarżeniu. Uprawnienie to pozwoliło od samego początku pozwoliło na szeroką interpretacje własnych kompetencji Trybunału, przyczynił się do tego również fakt, że przez długi czas był to jedyny trybunał prawa publicznego. Po powołaniu do życia Trybunału Administracyjnego w 1875 r. nierzadko dochodziło do pozytywnych konfliktów kompetencyjnych między obiema instytucjami.
Według ustawy Trybunał Państwa miał orzekać w podwójnej roli: jako Trybunał Kompetencyjny i jako Sąd Rozjemczy. Przed Trybunałem mogły być podnoszone sprawy z dziedziny roszczeń prawa publicznego podnoszonych przez królestwa i kraje monarchii względem siebie lub państwa. Trybunał orzekał o naruszeniu przysługujących obywatelowi praw politycznych zagwarantowanych w konstytucji. Trybunał wyłączył ze swej właściwości sprawy wnoszone przez osoby prawne (nie są obywatelami) oraz sprawy karno-policyjne i sprawy dyscyplinarne. Kontrola naruszenia praw politycznych następowała tylko na gruncie konkretnego przypadku (nie istniała kontrola abstrakcyjna).