Naświetlarki można podzielić na kilka grup ze względu na sposób naświetlania. Naświetlarki klasyczne naświetlają wzór w skali 1:1. Maska fotolitograficzna jest umieszczona bardzo blisko próbki lub znajduje się w kontakcie z powierzchnią próbki. Rozmiary krytyczne uzyskiwane w tych naświetlarkach wynoszą od 600 nm (kontakt próżniowy, głęboki nadfiolet, cienki fotorezyst wysokorozdzielczy) do kilku nanometrów w przypadku naświetlania z separację maski i próbki.

Drugim typem są naświetlarki projekcyjne (ang. stepper). Wzór maski jest rzutowany na powierzchnię próbki przez układ optyczny. Umożliwia to uzyskanie na próbce wzoru w skali np. 5:1. Rozmiar krytyczny w tym przypadku można określić następującym wzorem:

gdzie: CD – rozmiar krytyczny (ang. critical dimension), – współczynnik związany z procesem, – długość fali światła, NA – apertura numeryczna.

Kolejną grupą są naświetlarki umożliwiające naświetlanie z plików cyfrowych. Najważniejszą jest tu litografia laserowa. Rozdzielczości uzyskiwane tą metodą są podobne do rozdzielczości uzyskiwanych w naświetlarkach klasycznych.