Budynek teatru został zniszczony w 1943 roku podczas bombardowania miasta Schiller był przekonany, że teatr posiada ogromny potencjał etyczny: postrzegał go jako narzędzie kształtujące postawy obywateli, a zarazem jako czynnik sprzyjający rozwojowi bardziej demokratycznych form życia społecznego. Swoje poglądy przedstawił w referacie wygłoszonym w czerwcu 1784 roku podczas spotkania Towarzystwa Niemieckiego w Mannheimie, który rok później opublikował pod tytułem Teatr jako instytucja moralna (Die Schaubühne als eine moralische Anstalt betrachtet). Odczyt ten ukazał się drukiem w pierwszym i jedynym numerze „Reńskiej Talii”, czasopiśmie, które Schiller próbował założyć. W wystąpieniu tym mówił m.in.:
Poglądy moralne i estetyczne, determinujące jego twórczość, wykształcił Schiller, studiując dzieła Immanuela Kanta. Doszedł on do wniosku, że tragedia poza wartościami artystycznymi powinna być przede wszystkim nośnikiem treści filozoficznych i przesłanek moralnych. Już pierwszy dramat – Zbójcy – łączył przekonania i emocje autora z dążeniami postępowych warstw społeczeństwa sprzeciwiających się tyranii monarchii absolutnej.