Osią sporu był konflikt prezydent Biljany Plavšić z jej poprzednikiem Radovanem Karadžiciem i jego Serbską Partią Demokratyczną (SDS). Plavšić założyła nową partię polityczną, (Srpski narodni savez, SNS). W 1997 odbyły się w Republice Serbskiej, po których Plavšić i jej SNS ściśle współpracowali z mniejszymi serbskimi partiami socjalistycznymi – i SNSD Dodika. Pomimo że obie partie miały po zaledwie dwóch posłów w liczącym 83 miejsca Zgromadzeniu Narodowym to 18 stycznia 1998 Dodik został mianowany premierem Republiki Serbskiej. W we wrześniu 1998 SNSD wprowadziło sześciu posłów utrzymując także stanowisko szefa rządu. W czasie swojego premierostwa wezwał do postawienia Karadžicia i Ratko Mladicia przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii, dzięki czemu zyskał przychylność państw zachodnich dążących do osądzenia zbrodniarzy wojennych. Premier Republiki Serbskiej (2006–2010) thumb|Dodik pokazuje, jak dużo papierkowej roboty udało się zredukować dzięki reformom wspieranym przez USAID, kwiecień 2007 Podczas kampanii przed w październiku 2006, po uzyskaniu przez Czarnogórę niepodległości w majowym referendum, Dodik powiedział, że Republika Serbska nie wyklucza swojego prawa do zorganizowania referendum w sprawie niepodległości. W wyborach SNSD Dodika zdobyła 46,9% głosów, a SDS 19,5%.