Część II Ginsberg mówi, że część II, w odniesieniu do części I, „nazywa potwora świadomości umysłowej, która poluje na owieczkę”. Część druga dotyczy stanu cywilizacji przemysłowej, określanej w wierszu jako „Moloch”. Ginsberg zainspirował się do napisania części II w okresie świadomości wizjonerskiej wywołanej przez pejotl, w której widział fasadę hotelową jako okropną i straszną minę, którą zidentyfikował z Molochem, biblijnym idolem w Księdze Kapłańskiej, któremu Kaneńczycy poświęcili dzieci.
Ginsberg chce, aby postacie, które ukazuje w części I, były zrozumiałe jako złożone w ofierze temu idolowi. Moloch to także nazwa przemysłowej, demonicznej postaci w Metropolis Fritza Langa, filmu, któremu Ginsberg przypisuje wpływ na „Skowyt, część II” w swoich adnotacjach do wiersza. Większość wersów w tej sekcji zawiera stałą bazę „Moloch”. Ginsberg mówi o części II: „Tutaj długa linia jest używana jako forma zwrotki podzielona na wykrzyknikowe jednostki, przerywane podstawowym powtórzeniem: Moloch”.