Tryb życia pantery sundajskiej zależy na Borneo od aktywności preferowanej przez nią zdobyczy. Na Sumatrze dąży ona także do unikania największego drapieżcy – tygrysa. Aktywność pantery sundajskiej przypada głównie na noc, aczkolwiek bywa ona również aktywna w dzień. Aktywność za dnia obserwowana była zwłaszcza na Borneo, gdzie nie spotyka się innych dużych drapieżników.
Zwierzę wiedzie prawdopodobnie samotny tryb życia, poza sezonem rozrodu nie kontaktując się z innymi osobnikami swego gatunku. Niemniej wiedza ta wynika z odniesienia do innych kotowatych, prowadzących w znakomitej większości samotne, często terytorialne życie. W jednym z badań pojedynczą samicę z Sabah zaobrączkowano i następnie śledzono przez 109 dni. Hearn i inni na tej podstawie oszacowali jej terytorium na 16,1 km², z czego rdzeń zajmował 5,4 km².