Z pretensjami do spadku po Askańczykach, jako najbliższy krewny po Ottonie III - swoim askańskim dziadku, wystąpił Henryk - książę jaworski zajmując zbrojnie wschodnią część Łużyc Górnych. Tak Zawidów na lata został włączony do ziem piastowskich.
Miejscowość podobnie jak ziemie na północ jak i na wschód od Zgorzelca weszła w granice nowo wykreowanego na potrzeby Jana, syna Karola IV, księstwa ze stolicą w Zgorzelcu - uformowanego przez króla Czech z landwójtostwa zgorzeleckiego i z przyłączonych do niego obszarów części dolnych Łużyc i części Nowej MarchiiDas Eisengewerbe der Oberlausitz vom Spätmittelalter bis zur Mitte des 19. Jahrhunderts. thumb|left|Zawidów dostał prawa miejskie dokumentem wydanym w 1396r. (ilustracja poglądowa) W 1396 roku miastu Zawidów nadano prawa miejskie wzorowane na Magdeburgu. Znaczna część zabudowy została zniszczona podobnie jak w innych miastach pod tą długością geograficzną podczas najazdu Husytów w 1433 r.